انواع بافت


روشهای ایجاد بافتهای بصری


هنرمندان هنرهای تجسمی، با کمک از تکنیکهای گوناگون، بافتهای بصری مختلفی می‌آفرینند. ویژگیهای این بافتها، به چگونگی ذهن و اندیشه و تجربیات بصری هنرمند، ارتباط دارد. ایجاد بافتهای بصری، روشهای مختلفی دارد که به مهم‌ترین آنها اشاره می‌کنیم:
1. طراحی و نقاشی: ساده‌ترین روش ایجاد بافتهای بصری، طراحی خطهای ریتمیک در حرکتهای مختلف و نقشهای متفاوت است. بافتهای اتفاقی را می‌توان از طریق کشیدن خطهای آزاد و سریع و نیز، ضربه‌های‌ قلم‌مو به صورت آزاد روی بوم نقاشی، به وجود آورد.
2. چاپ اشیاء (مونو پرینت ـ‌ Mono Print) و برگردان بافت: بعضی اشیاء‌، ‌دارای سطوحی زبر و خشن و یا بافتهای دیگری هستند که می‌توان آنها را با مرکب آغشت‌ و بر سطح کاغذ، چاپ کرد و از این راه به بافتهای بصری اتفاقی و تصادفی جالبی، دست یافت.
3. خراشیدن: صفحه‌ای از مقوای گلاسه را با مرکب سیاه و یا هر رنگ دیگری، می‌پوشانیم، سپس با وسایل نوک‌تیزی بر سطح آن خراشهایی به وجود می‌آوریم. در این مورد، ‌ایجاد بافتهای بصری زیبا، بستگی به نوع اجرا و کیفیت طرح ذهنی هنرمند دارد.»
4. پاستل روغنی و اُتو: پاستل روغنی را با رنگهای مختلف دلخواه، با تیغ می‌تراشیم و روی صفحه‌ای از کاغذ سفید می‌ریزیم،‌ سپس کاغذ سفید دیگری را روی آن قرار می‌دهیم و اتوی گرم را چند ثانیه، روی آن می‌کشیم. بر اثر آب شدن و مخلوط شدن پاستلهای روغنی، بافتهای بصری بسیار زیبای اتفاقی به وجود می‌آید.
5. رنگ روغنی و ‌آب: در یک سطح کوچک، مقداری آب می‌ریزیم و روی آن رنگهای روغنی گوناگونی (رنگهای قوطی،‌ ویژه رنگ‌کاری در و پنجره ساختمانها) اضافه می‌کنیم و با وسیله‌ای، ‌آب را خوب به هم می‌زنیم. سپس کاغذهای مختلف را داخل آب می‌کنیم و به سرعت، بیرون می‌کشیم. با این روش بافتها و نقشهای چشم‌نواز و زیبایی ایجاد می‌شود.
6. آبرنگ و آب مرکب: سطح کاغذ مخصوص آبرنگ و یا کاغذهای طراحی ضخیم را با قلم‌مو و یا قطعه‌ای اسفنج، خیس می‌کنیم، سپس مرکب سیاه یا هر رنگ دلخواه دیگری را، با قلم‌مو و بر سطح کاغذ مرطوب می‌کشیم. رنگها به طور زیبایی بر سطح کاغذ پخش و بافتهای بصری خوبی ایجاد می‌شود. موفقیت در ایجاد این بافتها،‌ بستگی به مداومت و تمرین دارد.»
روشهای مذکور گرچه هر کدام در خصوص هنر به خصوصی به کار می‌رود، اما باید دانست از آنجا که تئاتر ما در هنرهاست طراحی و صحنه تئاتر نیز،‌ با بهره‌گیری از کلیة هنرهای تجسمی نمود پیدا می‌کند. مثلاً در مورد ایجاد بافت بصری در طراحی صحنه، بیشتر بافتها ساختگی و از نوع بصری است چون آسان‌تر و در زمان کمتری به دست می‌آید و هم مقرون به صرفه است. یک طراح می‌تواند با استفاده از م‍ِل و چسب چوب روی یک تکه فیبر، با ایجاد بافتهای مورد نظر خود، با اشیاء نوک‌تیز (چاقو، چنگال و…) و اسپری مسی، بافت مس را، برای مخاطب نمودار کند در صورتی که اگر می‌خواست همان نقشهای مورد نظر را روی ورق مسی ایجاد کند نه تنها متحمل وقت و هزینه بالایی می‌شد بلکه کار او نیز مشکل‌تر انجام می‌شد. بنابراین یکی از عمده‌ترین مسائلی که یک طراح باید بر آن اشراف داشته باشد شناخت موادی است که بافتهای مختلف را می‌توان با آنها به وجود آورد، چرا که بافت، آن هم از نوع بصری، همان حالت را در مخاطب ایجاد می‌کند. به طور مثال؛ بافتهای خشن و زبر، حس خشونت را در تماشاگر تقویت و یا بافتهای نرم و لطیف، حس بسیار ملایم و نرمی را در مخاطب ایجاد می‌کند. او این احساس را پیدا می‌کند بدون آنکه بداند این حس از کجا ناشی شده است. او با احساس رضایت از دیدن این نوع بافتها،‌ لذت می‌برد؛ اما نمی‌داند چرا. در واقع این طراح است که می‌داند چگونه با بافتهای مختلف، تأثیرات مختلفی را در تماشاگر به وجود آورده است.

/ 1 نظر / 225 بازدید
پرستو

خیلی ممنون خیلی لطف میکنید بابت گذاشتن مطلب