حالتها و حرکت عناصر در صحنه

همچنین میزانسن می تواند به این حرکت ها توانایی ابراز احساس یا

 اندیشه بدهد و تاثیری ناخود آگاه بر ذهن تماشاگر بگذارد ، برای

 مثال :

 چند تصویر را به خاطر دارید ، که شکست قهرمان ، خستگی او و نا

 امیدیش و یا یکی از شخصیت های فیلم ، با ریزش باران همراه بوده

 تا این شکست ، خستگی و درماندگی را شدت ببخشد ؟ مسلما بسیار.

 همین ریزش باران در یک صحنه راکد و ساکن چه کارکرد های دراماتیکی

 که نمی تواند داشته باشد!

 بنابراین ، حتی کوچکترین حرکتی می تواند در ذهن تماشاگر

 تاثیرگذار باشد و فیلم ساز توانا به خوبی از این کارکردها آگاه

 است. برخی حرکت ها مانند آنچه در باره باران گفته شد ، مواردی

 تجربه شده و برای تماشاگر آشنا هستند ، یک فیلم ساز خلاق به

 دنبال موارد و کارکردهای نو و تازه می رود.

 

 حالات و حرکات بازیگران

 با وجود همه آنچه گفته شد ، این بازی بازیگران است که اولین و

 مهم ترین نمود حرکتی را در صحنه دارد. در هر صحنه ای که بازیگر

 حضور دارد ، بخش اعظمی از بار صحنه به دوش اوست. بازیگر حرکت می

 کند ، حرف می زند ، با حرکت اعضای صورتش حالات مختلف حسی و روانی

 از قبیل شادی ، خشم و ... را منتقل می کند.

 بازی بازیگران بسیار مهم است و همه آنچه پشت دوربین و جلوی

 دوربین انجام شده و می شود برای این است که سرانجام آنها بتوانند

 نقش خود را ایفا کنند. اگر آنها نتوانند از پس وظیفه شان

 بربیایند و شخصیت قابل قبولی از نقششان ارائه دهند ، صدمه جبران

 ناپذیری به فیلم وارد کرده اند. پس یکی از مهم ترین وظایف

 کارگردان آن است که به بازیگر کمک کند تا نقشش را به خوبی درک

 کند و آن را به بهترین وجه بازی کند. کوچک ترین حالات و حرکات

 آنها در صحنه نباید از چشم کارگردان دور بماند. آشنایی به اصول

 بازیگری به کارگردان کمک می کند تا بهتر بتواند بازیگر را هدایت

 کند ( معمولا کارگردان هایی که خود بازیگر نیز هستند ، بهتر

 قادرند از بازیگران بازی بگیرند) ، به همین خاطر در سینمای حرفه

 ای معمولا از فردی متخصص به نام بازیگردان برای کنترل بازی

 بازیگران استفاده می شود. او مستقیما زیر نظر کارگردان کار می

 کند و اندیشه های او را به بازیگران منتقل می کند.

 بازی بازیگران متناسب با فیلمی که در آن بازی می کنند متفاوت است

 ، برای مثال در یک فیلم فانتزی نمی توان از هنرپیشه انتظار داشت

 یک بازی کاملا رئالیستی داشته باشد ، زیرا فیلم های فانتزی این

 نوع بازی را نمی پذیرند ، بلکه در این فیلم ها ، حرکت ها کمی کند

 تر و نمایشی تر هستند و حرکت اعضای صورت نیز چندان معمولی نیستند

 و ... پس بازیگر برای اینکه بتواند ماهیت فیلم فاننتزی را در

 بازی اش حفظ کند باید حالات ، حرکات و رفتارش متناسب با اینگونه

 فیلم ها باشد و ... .

 کارگردان ها نیز متناسب با نوع فیلمی که می سازند از بازیگران

 خاصی برای بازی در فیلمشان دعوت می کنند ، برای مثال در فیلم های

 حادثه ای و پر زد و خرد که نیاز به بازیگران فرز و سرعتی است ،

 معمولا کارگردان از یک هنرپیشه چاق و کند در نقش اصلی استفاده

 نمی کند و ... .

 بازی بازیگران به مسائلی از قبیل :

 ژانر فیلم ، زمان و مکانی که ماجرا در آن رخ می دهد ، نوع شخصیت

 بازیگر در فیلم ( درون گرا یا برون گرا ، خوب یا بد و ... ) ،

 وضعیت جسمانی خود بازیگر ( پیر یا جوان ، کوتاه یا بلند ، چاق یا

 لاغر و ... ) ، وضعیت جسمانی نقشی که باید بازی کند ( سالم یا

 معلول ، سالم یا بیمار ، سالم یا روانی و ... ) و ... بستگی دارد

 ، که هر چه بازیگر آن را بهتر ایفا کند ، نه تنها در موفقیت

 نهایی فیلم موثر است بلکه معمولا ، اقتدار و توانایی فیلم ساز را

 نیز نشان می دهد.

/ 0 نظر / 21 بازدید